To symulator poglądowy: pokazuje uśrednione wyniki badań drogowych na prostym modelu (jedna prosta droga bez latarni, sucha nawierzchnia, kierowca skupiony i nieoślepiony), więc wynik może się trochę różnić od rzeczywistości. W badaniach kierowcy wiedzieli, że mogą spotkać pieszego, a w prawdziwym ruchu bywa gorzej. Na ekranie widać cię wcześniej, bo wiesz, gdzie patrzeć; piesi zwykle przeceniają, z jak daleka ich widać.
Obliczenia
Co by było, gdyby
Źródła i założenia
- Rozpoznanie pieszego w światłach mijania, droga bez latarni. Wartości typowe, uśrednione z kilku badań, w nawiasie zakres: ciemne ubranie 25 m (15–40), jasne 40 m (30–55), mały odblask 45 m (20–60), a samo światełko 60–110 m, kamizelka z taśmami odblaskowymi 130 m (95–185), światełko 230–300 m, opaski na rękach i nogach 130 m (85–215), światełko 200–260 m. Opaski działają najlepiej, gdy pieszy idzie; stojący jest rozpoznawany znacznie później.
- Prawdziwi kierowcy: większość tych odległości zmierzyli obserwatorzy, którzy wiedzieli, czego szukają. W badaniach z kierowcami za kierownicą ciemno ubranego pieszego rozpoznawano tylko w 10–47% przejazdów.
- Światła mijania sięgają na wprost ok. 68 m (próg 3 luksy).
- Droga zatrzymania: reakcja kierowcy i zadziałanie hamulców ok. 1,4 s, potem hamowanie ok. 7 m/s² na suchej drodze, jak w polskich ekspertyzach i pomiarze Politechniki Warszawskiej. Odległości rozpoznania mierzono przy ok. 50–65 km/h, dla 70 i 90 km/h to przybliżenie.
- Własna widoczność: piesi w ciemnym ubraniu sądzą, że kierowca widzi ich nawet kilka razy dalej, niż jest naprawdę.
- Odblaski: produkt z oznaczeniem CE i normą EN 17353.
Źródła (pełne teksty):
- Blomberg R.D., Hale A., Preusser D.F. (1984). Conspicuity for Pedestrians and Bicyclists. NHTSA.
- Kępa P., Żagan W., Tereszkiewicz K. (2017). Badanie zakresu widoczności pieszego wyposażonego w element odblaskowy w porze nocnej. Autobusy 6/2017.
- Tyrrell R.A. i in. (2009). Seeing pedestrians at night: visual clutter does not mask biological motion. Accident Analysis & Prevention.
- Tyrrell R.A. i in. (2016). The conspicuity of pedestrians at night: a review. Clinical and Experimental Optometry.
- Wood J.M. i in. (2012, 2014, 2017). Badania kierowców na torze, Queensland University of Technology: 2012, 2014, 2017.
- Kwan I., Mapstone J. (2009). Interventions for increasing pedestrian and cyclist visibility. Przegląd Cochrane.
- Przez przeglądy (bez publicznego pełnego tekstu): Balk i in. 2008, Luoma i in. 1996 i 1998, Sayer i Mefford 2004, Tyrrell i in. 2004, Shinar 1984; droga zatrzymania: Guzek 2022.
Pełne zestawienie i audyt źródeł: dokumenty „Symulator Czy cię widać?: parametry, model i źródła” oraz „Audyt źródeł” dla Mareckiego Forum BRD.
Film drogi i postać pieszego zostały wygenerowane przez sztuczną inteligencję (AI). To symulacja poglądowa: kiedy kierowca rozpoznaje pieszego, ustalają uśrednione dane z badań, nie obraz, a w rzeczywistości może być inaczej.
Mareckie Forum Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego · Deklaracja dostępności · Polityka cookies ·
